Sanki Dış İşleri Bakanlığı
görevlisi, sanki Hükümet yetkilisi, ‘küçük atta sinekler de yesin’ dememiz
lazım. 29 Ağustos tarihli makalesindeki şu sözlere bakınız:
“Hatay ve komşu illerdeki kamplar gözlem heyetlerinin incelemelerine
açıktır. Öncelikli hedef olan kişilerin bulundukları kamplar da tamamen
ailelerin, çoluk-çocuğun kaldığı kamplardır. Bunlar ne eğitim kampıdır, ne de
askeri bir amaç ve fonksiyon taşımaktadır.
“Türkiye’ye hiçbir mülteci silahla giremez, kampta silah bulunduramaz,
şehirlerde silahla hareket edemez. Tamamen insani maksatlı bu kampları askeri
üs gibi takdim edenler, buralarda silahlı unsurların eğitildiğini iddia edenler
tam anlamıyla hezeyan içindedirler.
Türkiye’deki Nusayrileri tahrik ederek hükümeti sıkıştırmak istiyorlar…”
Yahu Sayın Profesör Yasin
Aktay, bırak bu açıklamaları Davutoğlu yapsın, sana ne, sen otur ilmi
çalışmalarını, makalelerini, düşüncelerini ortaya koy. Okuyalım biz de istifade
edelim.
Birinci cümlen yanlış,
değil gözlem heyetlerine Türkiye’nin bir milletvekiline açılmamıştır. İkinci
cümlen yanlış, değil aileler orada omuzu silahlı bir kişi karşılamıştır.
Silahlıdırlar ne diye yırtınırsın. Ne kazanacaksın AKP’yi savunmakla.
Değer mi?
Şahsiyetini, onurunu,
haysiyetini ‘yalancılıkla’ ayaklar altına almaya değer mi?
Haa değer mi?
Milletvekili Hurşit Güneş Apaydın
Köyündeki konaklama kampını gezmek ister ve kendisine, AFAD ve Hatay
Valiliğince; “Bu kampları gezemeyeceği,
özel olduğu, bu kampı kimsenin hatta milletvekili de olsa gezemeyeceğini”
bildirirler. Şimdi, Sayın Aktay bu durumun nesini yalanlıyorsunuz, açarsınız
AFAD Başkanı Suat Oktay’a sorarsınız olur biter. Ne diye iddialı bir şekilde
yalanlarınızı sıralarsınız anlayamadık.
Milletvekili Güneş’in bu
olayı Başbakana soru önergesi olarak sorduğunu işittik, Başbakan veya Dış
İşleri Bakanı cevaplar olur biter, bizde doğrusunu öğreniriz. Türkiye sınırları
içinde Milletvekili’nin bile giremeyeceği, çok özel bir kampın esbabını da
böylece öğrenmiş olacağız.
Aslında Prof.umuzun Kadir
Gecesi ile ilgili Mekke’den yazdığı yazısı üzerine bir şeyler söyleyecektim. Bu
yazısını gördükten sonra değmeyeceğini, çünkü kendilerinin her şeyi bildiğini
sandıklarını ve bizim sözlerimize asla değer vermeyeceklerini düşündüğümüzden
vazgeçtim.
Gerçekten değmez.
